są słowiańskimi demonami opiekuńczymi dużych i małych śródlądowych akwenów wodnych. Zamieszkują we wszelkiego rodzaju rzeczkach, jeziorach, stawach a nawet w studniach i przydrożnych rowach.

Są to ludziki wysokości nieco ponad pół metra z rybimi, zabarwionymi na zielono oczami, pomarszczoną twarzą i długimi, rozczochranymi włosami. Palce u rąk i nóg mają zrośnięte błoną pławną a każdy z nich kończy się lekko zakrzywionym szponem. Ubierają się zazwyczaj na czerwono i w taki sposób, że czasem trudno ich odróżnić od małego człowieka. Gdziekolwiek zaś staną zostaje po nich kałuża wody.

Wodniki słyną ze swojego zwyczaju topienia ludzi. Czasem robią to osobiście a czasem tylko prowokują nieostrożnych, rozwieszając po trzcinach kolorowe wstążki dla dzieci albo zaczepiając na wodorostach świecidełka dla panien.

Wodniki lubią wygrzewać się na brzegu albo przesiadywać na wszelkiego rodzaju kładkach i mostkach. W takich przypadkach lepiej omijać ich z daleka a już w żadnym razie nie próbować wchodzić do wody.

Hasło z kategorii: Mitologia słowiańska