Swaróg

Aby edytować należy się zalogować
Logowanie | Nowy Edytor

Historia zmian strony Stwory.Swaróg

Ukryj drobne zmiany - Wyświetl zmiany wyglądu

09-02-2008, godz. 19:06 wprowadził Ubique -
Zmieniono linie 1-2 z:
bóg słońca i ognia. Miał 3 synów: [[Stwory/Swarożyc]]a (ogień ofiarny i domowy), [[Stwory.Dadźbog|Dadźboga]] (dawca bogactw), [[Stwory.Radogost]]a (Redigosta lub Radosta- np w Górach Świętokrzyskich jest Góra Radostowa).
na:
bóg słońca i ognia. Miał 3 synów: [[Stwory/Swarożyc]]a (ogień ofiarny i domowy), [[Stwory.Dadźbog|Dadźboga]] (dawca bogactw), [[Stwory/Radogost]]a (Redigosta lub Radosta- np w Górach Świętokrzyskich jest Góra Radostowa).
09-02-2008, godz. 19:05 wprowadził Ubique -
Zmieniono linie 1-2 z:
bóg słońca i ognia. Najpełniejszy obraz jego kultu zachował się w zapisach niemieckich. Wynika z nich, że cieszył się szczególnym poważaniem wśród Słowian Zachodnich żyjących na Połabiu. Wspomina o nim kronikarz Thietmar z Merserburga oraz św. Brunon w liście do cesarza Henryka II. Jednak Swaróg był bóstwem ogólnosłowiańskim, czego dowodzą zachowane do dziś nazwy miejscowości wywodzące się od jego imienia: poznański Swarzędz, ruski Swaryż, czeski Svarene i połabski Swarzyn.
na:
bóg słońca i ognia. Miał 3 synów: [[Stwory/Swarożyc]]a (ogień ofiarny i domowy), [[Stwory.Dadźbog|Dadźboga]] (dawca bogactw), [[Stwory.Radogost]]a (Redigosta lub Radosta- np w Górach Świętokrzyskich jest Góra Radostowa).

Najpełniejszy obraz jego kultu zachował się w zapisach niemieckich. Wynika z nich, że cieszył się szczególnym poważaniem wśród Słowian Zachodnich żyjących na Połabiu. Wspomina o nim kronikarz Thietmar z Merserburga oraz św. Brunon w liście do cesarza Henryka II. Jednak Swaróg był bóstwem ogólnosłowiańskim, czego dowodzą zachowane do dziś nazwy miejscowości wywodzące się od jego imienia: poznański Swarzędz, ruski Swaryż, czeski Svarene i połabski Swarzyn.
09-02-2008, godz. 19:02 wprowadził Ubique -
Zmieniono linie 7-8 z:
Personifikację ognia Swaroga – Swarożyca podobnie jak inne pomniejsze słowiańskie bóstwa: [[Chros]]a – prawdopodobnie boga księżyca, [[Strzyboga]] – opiekuna wiatru, oraz [[Mokosz]] – boginię płodności i wegetacji, znamy tylko z kilku wzmianek historycznych. Nasza wiedza o nich jest fragmentaryczna, podobnie zresztą jak o władczyniach ludzkiego losu [[rodzanica]]ch – rożenicach.
na:
Personifikację ognia Swaroga – Swarożyca podobnie jak inne pomniejsze słowiańskie bóstwa: [[Chors]]a – prawdopodobnie boga księżyca, [[Stwory.Strzybóg|Strzyboga]] – opiekuna wiatru, oraz [[Mokosz]] – boginię płodności i wegetacji, znamy tylko z kilku wzmianek historycznych. Nasza wiedza o nich jest fragmentaryczna, podobnie zresztą jak o władczyniach ludzkiego losu [[rodzanica]]ch – rożenicach.
16-06-2007, godz. 10:55 wprowadził Ubique -
16-06-2007, godz. 10:54 wprowadził Ubique -
Zmieniono linie 7-8 z:
Personifikację ognia Swaroga – Swarożyca podobnie jak inne pomniejsze słowiańskie bóstwa: Chrosa – prawdopodobnie boga księżyca, Strzyboga – opiekuna wiatru, oraz Mokosz – boginię płodności i wegetacji, znamy tylko z kilku wzmianek historycznych. Nasza wiedza o nich jest fragmentaryczna, podobnie zresztą jak o władczyniach ludzkiego losu rodzanicach – rożenicach. Wiadomo tylko, że boginki te przybywały do nowo narodzonego dziecka o północy, aby ustalić jego przyszłość, zostawiając mu na czole niewidoczny znak. By zjednać ich przychylność, ofiarowywano im jedzenie i pieniądze.
na:
Personifikację ognia Swaroga – Swarożyca podobnie jak inne pomniejsze słowiańskie bóstwa: [[Chros]]a – prawdopodobnie boga księżyca, [[Strzyboga]] – opiekuna wiatru, oraz [[Mokosz]] – boginię płodności i wegetacji, znamy tylko z kilku wzmianek historycznych. Nasza wiedza o nich jest fragmentaryczna, podobnie zresztą jak o władczyniach ludzkiego losu [[rodzanica]]ch – rożenicach.
16-06-2007, godz. 10:52 wprowadził Ubique -
Dodano linie 1-9:
bóg słońca i ognia. Najpełniejszy obraz jego kultu zachował się w zapisach niemieckich. Wynika z nich, że cieszył się szczególnym poważaniem wśród Słowian Zachodnich żyjących na Połabiu. Wspomina o nim kronikarz Thietmar z Merserburga oraz św. Brunon w liście do cesarza Henryka II. Jednak Swaróg był bóstwem ogólnosłowiańskim, czego dowodzą zachowane do dziś nazwy miejscowości wywodzące się od jego imienia: poznański Swarzędz, ruski Swaryż, czeski Svarene i połabski Swarzyn.

Aleksander Gieysztor sugeruje, że kult utożsamianego ze słońcem boga odcisnął się na trwałe w kulturze ludowej. Dlatego chłopi witali wschód słońca zdjęciem czapki i modlitwą. Według staroruskiego zapisu pochodzącego z XI-XII wieku są ludzie, którzy czczą południe i kłaniają się, na południe się obróciwszy. W jednym z późniejszych tekstów czytamy zaś: Świtem oddawszy chwałę Bogu, a potem, gdy wschodzi słońce i ujrzawszy słońce, chwalić boga z radością.

Dawne zapiski wspominają też o niejakim Swarożycu. Według niektórych uczonych był on bogiem ognia i synem Swaroga, inni jednak twierdzą, że Swarożyc to po prostu inna forma językowa imienia Swaróg. Jedno jest pewne – kult ognia był wśród naszych przodków powszechny i silny. Jeszcze w połowie XX wieku w okresie Zwiastowania (25 marca) przeprowadzano obrzęd rozniecania „ognia żywego”. Niecili go nocą dwaj bliźniacy lub osoby urodzone tego samego dnia, siedząc nago lub w niekompletnym odzieniu pomiędzy dwoma drzewami albo w zagłębieniu na stoku wzgórza. Płomień uzyskiwano, pocierając dwa kawałki drewna, a po jego roznieceniu dotykano zapalonym kawałkiem drewna wszystkich uczestników obrzędu, co miało zapewnić im siłę i odporność na choroby. Po wspólnej uczcie każdy z gospodarzy zabierał „żywy ogień” ze sobą i za jego pomocą rozpalał płomień w domowym piecu.

Personifikację ognia Swaroga – Swarożyca podobnie jak inne pomniejsze słowiańskie bóstwa: Chrosa – prawdopodobnie boga księżyca, Strzyboga – opiekuna wiatru, oraz Mokosz – boginię płodności i wegetacji, znamy tylko z kilku wzmianek historycznych. Nasza wiedza o nich jest fragmentaryczna, podobnie zresztą jak o władczyniach ludzkiego losu rodzanicach – rożenicach. Wiadomo tylko, że boginki te przybywały do nowo narodzonego dziecka o północy, aby ustalić jego przyszłość, zostawiając mu na czole niewidoczny znak. By zjednać ich przychylność, ofiarowywano im jedzenie i pieniądze.

%nalezydokat% Hasło z kategorii: [[!Mitologia słowiańska]]

Stronę modyfikowano 09-02-2008, godz. 19:06
Stronę utwrzył: Ubique.
Ostatnie zmiany: Ubique.