Deprecated: Function eregi() is deprecated in /cookbook/totalcounter.php on line 227

Deprecated: Function eregi() is deprecated in /cookbook/totalcounter.php on line 228

Deprecated: Function eregi() is deprecated in /cookbook/totalcounter.php on line 229

Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /cookbook/totalcounter.php:227) in /pmwiki.php on line 1120
basnie.pl - STWOROPEDIA > Stwory / Kikimora

Kikimora

Aby edytować należy się zalogować
Logowanie | Nowy Edytor


Kikimora, Iwan Bilibin, 1934

w mitologii wschodniosłowiańskiej szkodliwy duch domowy.

Kikimora, uważana niekiedy za żonę Domowego, przybierała postać maleńkiej kobiety, choć potrafiła także stać się niewidzialna. Była wroga wobec mężczyzn, po nocach budziła niemowlęta, plątała przędzę, czasami szkodziła także zwierzętom domowym, zwłaszcza zaś kurom. Sama jednak bardzo chętnie przędła i dziergała koronki, przy czym furkot jej wrzeciona uznawano za zły znak.


W folklorze Irlandzkim odpowiednikiem Kikimory była Szyszmora

Kikimora zamieszkiwała w domostwach. Przybierała postać niskiej, pomarszczonej kobiety o długich, siwych, rozwianych włosach. Czasem miała zamiast nóg kurze łapki. Wśród niektórych uchodziła za ducha opiekuńczego, inni wierzyli, że jest niebezpieczna i ukazuje się nocą, by szkodzić zwierzętom w gospodarstwie, niepokoić małe dzieci, dręczyć mężczyzn (za którymi nie przepadała) i plątać przędzę. Uważano, że odgłosy przędzenia kikimory zwiastują nieszczęście. Obudziwszy się w nocy i ujrzawszy dławiącą kikimorę można było obiecać jej… sera, gdyż powszechnie wiadomym było, iż zjawa ta przepada za nabiałem. Jednak niedotrzymawszy obietnicy, oszukana i okrutna kikimora była w stanie zadusić na śmierć sprytnego jegomościa.

W legendach rosyjskich, kikimora jawi się nam jako zamieszkujący bagna i mokradła stwór, przybierający postać staruchy okutanej w chałat (czyli w luźny fartuch lub płaszcz noszony, np. w czasie pracy, dla ochrony ubrania, także zamiast właściwego ubrania bądź też płaszcz, noszony przez niektóre narody Wschodu – nie wiadomo tego dokładnie, bowiem mało kto z żyjących widział kikimorę na bagnach, co najwyżej słyszano jej zawodzący krzyk) utkany z mchów i wodorostów. Do ulubionych rozrywek rosyjskiej kikimory należało wabienie wołaniem na trzęsawisko zabłąkanych na moczarach ludzi, skąd nie ma powrotu, a następnie patrzenie na ich powolną i okrutną agonię w topieli. Kikimora często przebywała w towarzystwie swych sług, pomniejszych duchów bagiennych, do których należały błotnice, kryksy, złudnie, chmyry i karakondżały. Wszystkie one były bardzo niebezpieczne i spotkanie ich nie należało do najprzyjemniejszych, aczkolwiek na pewno było to ostatnie spotkanie na tym świecie. Jak wiadomo sztuka chętnie czerpie z podań ludowych. I tak np. w 1910 roku rosyjski kompozytor Anatol Ladow napisał poemat symfoniczny pod tytułem „Kikimora”. Dzieło to jest symfoniczną baśnią, której temat został osnuty na wątku z Podań rosyjskiego ludu I.P. Zacharowa. Tytułowa Kikimora jest złośliwą istotą, zamieszkującą w skalistych górach u czarownika. W pierwszej części utworu (Adagio), cały dzień, aż do zmierzchu, maleńką Kikimorę, kołyszącą się w kryształowej kołysce, kot czarownika zabawia opowieściami o zamorskich krajach. W drugiej części (Presto – jeszcze trudniejsze słowo ;)), Kikimora ma siedem lat. Stuka, świszczy, hałasuje od rana do wieczora. Kiedy dorasta, siedząc z symbolicznym wrzecionem, przędzie zło przeciw całej ludzkości…

''Anatol Konstantynowicz Ladow (1855-1914) Ladow komponował bardzo powoli, niewiele (jego przyjaciele mówili nawet, że komponował przy pomocy lupy, zaś skomponowanie 3-minutowego poematu symfonicznego Baba Jaga zajęło mu 10 lat), ponadto bardzo krytycznie podchodził do swojej twórczości - stąd pozostawiony przez niego dorobek kompozytorski jest raczej skromny. Osiągnął mistrzostwo w kompozycjach orkiestrowych, do dziś zachwycających gęstą i bogatą fakturą oraz wspaniałą instrumentacją. Ponadto aranżował utwory ludowe.

Był autorem pomysłowych w instrumentacji poematów symfonicznych, opartych na baśniowej tematyce rosyjskiego folkloru (Baba Jaga, Zaczarowane jezioro, Kikimora)''

Źródło

  • „Księga wiedzy czarodziejskiej. Przewodnik po zaczarowanym świecie Harry’ego Pottera”, Dom Wydawniczy REBIS, Poznań 2003
  • „TEZAURUS Harry Potter”, wydawca: W. Cejrowski Ltd., Warszawa 2004

oraz artykułów prasowych i informacji znalezionych w Internecie

Linki zewnętrzne

Hasło z kategorii: Mitologia słowiańska


Stronę modyfikowano 07-05-2009, godz. 18:22
Stronę utwrzył: Ubique.
Ostatnie zmiany: Ubique.