Układ zdarzeń, które w dziele epickim lub dramatycznym składają się na koleje życiowe postaci.
Zdarzenia współtworzące fabułę są związane ze sobą na trzy sposoby: wiąże je następstwo czasowe, pozostają w relacjach przyczynowo-skutkowych, tworzą szereg rozwijający się w kierunku okreslonego celu.
Najprostszym typem fabuły jest fabuła epizodyczna, którą wypełniają zdarzenia w znacznym stopniu usamodzielnione, nie składające się w ciągi wyższego rzędu.
Formy bardziej złożone to fabuły, w których zdarzenia układają się w wątki. Zwartą fabułę jednowątkową mają na przykład z reguły tragedia czy nowela, fabuła wielowątkowa najczęściej występuje w powieści.
Wątki w obrębie fabuły układają się albo hierarchicznie - wątek główny i podporządkowane mu wątki uboczne - albo równolegle i równorzednie. W rozbudowanych fabułach obok wątków występują epizody, charakteryzujące tło na którym rozgrywają się wypadki. Obok zdarzeń rozgrywających się w czasie bezpośrednio przedstawionym występują zdarzenia reprezentujące przedfabularną przeszłość bohaterów lub ich pofabularną przyszłość.
Fabuła jest każdorazowo tworem indywidualnym, związanym nierozdzielnie z danym ukształtowaniem językowym utworu, jej podstawą pozostaje jednak zawsze pewien schemat fabularny, obejmujący typowe relacje między zdarzeniami i postaciami. Schemat taki występuje w wielu innych utworach tego samego gatunku czy odmiany.
Hasło z kategorii: Terminologia Literatury






